گوش*دادن عملى فعال و ارادى است که به دقت و توجه نياز دارد. در مقابل، شنيدن عملى غيرارادى است که به دقت نياز ندارد. گوش*دادن مهم*ترين فنى است که مشاور بايد در مشاوره به*کار بندد. بدين *معنى که مشاور در جلسه مشاوره بايد به*طور کامل و دقيق تمام حواس خود را بر گفتار مراجع متمرکز سازد و به گفته*هاى او با دقت گوش فرا دهد.
گوش دادن دقيق به گفته هاي مراجع و اينكه چگونه مي¬گويد.
اجتناب از قطع كلام مراجع و اينکه هرگونه عامل مزاحمى را که باعث کاهش توجه و دقت او مى*گردد از خود دور کند.
استفاده از سكوت براي ترغيب مراجع به ادامه صحبت
فرصت دادن به مراجع تا افكار و احساسات خود را بيان كند.
منعكس كردن مقاصد مراجع و شفاف كردن آن
طرح سوال براي روشن كردن جزئيات مهم و تعيين راهبرد حل مشكل.
-گوشزد كردن تشابهات و گسيختگي هاي فكري،احساسي و رفتاري مراجع.
گرفتن بازخورد از مراجع به منظور اطمينان از صحت برداشت¬ها
مشاور در هنگام گوش *دادن نبايد صحبت کند.
لازمه گوش *دادن آن است که گوينده به گرمى پذيرفته شود و رابطه حسنه با او برقرار گردد.
- در مواقع ضرورى از مراجع سؤال کند.
- نياز است که مشاور درهنگام گوش دادن بايد به مراجع نگاه کند
- مشاور بايد با مراجع در قبول مسؤليت*هاى بحث جلسه سهيم شود و او را در بهتر و دقيق*تر گفتن يارى دهد
مشاور به عنوان گوش*دهنده در جلسه مشاوره بايد بکوشد بحث جلسه حالت عقلى صرف به*خود نگيرد
مشاور بايد از قضاوت عجولانه درباره گوينده بپرهيزد.

موانع گوش دادن فعال
پرسشگري و طرح سوالات پي در پي
حرف زدن زياد
گوش دادن تدافعي و همراه با پيشداوري
قضاوت كردن
طرح داستان خود
كوچك نمايي يا بزرگ نمايي مشكل
ترس از برقراري سكوت
تخصص گرايي
بكارگيري عبارت هاي كليشه اي